
| ZGROMADZENIE SIÓSTR ŚWIĘTEJ ELŻBIETY PROWINCJA WARSZAWSKA |
DOM PROWINCJALNYW roku 1946 decyzją Matki Generalnej i jej rady została utworzona Prowincja Warszawska Sióstr św. Elżbiety z siedzibą przy ul. Goszczyńskiego 1 w Warszawie. W budynku szpitala mieścił się nowicjat oraz Dom Prowincjalny. 4 lipca 1954r. siostry otrzymały od władz państwowych nakaz opuszczenia szpitala i przeniesienia się do domu Ojców Bazylianów przy ul. Miodowej 16. Od tego czasu siedziba Domu Prowincjalnego o ograniczonej powierzchni przez wiele lat mieściła się w tym budynku. Po odzyskaniu przez Kościół budynku na warszawskiej Starówce przy ul. Rycerskiej 2, siostry podjęły starania o jego nabycie z przeznaczeniem na Dom Prowincjalny. Dzięki pomocy Matki Generalnej Margarity Wiśniewskiej 18 grudnia 1992r. siostry nabyły na własność dom przy ul. Rycerskiej 2. Zniszczony i zaniedbany budynek został gruntownie wyremontowany zgodnie z wymogami konserwatora zabytków i przystosowany do potrzeb Zgromadzenia. Dom stał się siedzibą Zarządu Prowincji oraz mieszkaniem dla wielu sióstr pracujących na terenie Archidiecezji Warszawskiej. Dom przy ul. Goszczyńskiego 14, został wybudowany w 1954r. po przymusowym wykwaterowaniu sióstr z budynku szpitala. Zamieszkały tu przede wszystkim siostry pracujące w szpitalu. W domu sióstr założono kaplicę pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela. Dom sióstr początkowo stanowiła suterena, parter i drugie piętro. Pierwsze piętro zajmował właściciel posesji. Poza pracą w Szpitalu Mokotowskim siostry pracowały również w klinice Położniczo-Ginekologicznej przy ul. Goszczyńskiego 26 i służyły pomocą ambulatoryjną chorym w ich mieszkaniach. Po masowych zwolnieniach sióstr z pracy szpitalu w lipcu 1964 roku, siostry podjęły pracę w Szpitalu dla Psychicznie i Nerwowo chorych w Drewnicy pod Warszawą. Obecnie siostry tego domu pracują w szpitalu i w przychodniach jako pielęgniarki. ![]() Uroczystego poświęcenia kaplicy pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Domu Prowincjalnego dokonał ksiądz kardynał Józef Glemp Prymas Polski, 3 lipca 1996r. Stałą opiekę duchową w tym domu sprawuje ks. bp Marian Duś. Obecnie siostry z Domu Prowincjalnego pracują jako pielęgniarki w szpitalach, jedna siostra katechizuje dzieci w szkole katolickiej, pozostałe siostry angażują się w pracy na rzecz domu i funkcji jakie spełnia w prowincji. |
|
WARSZAWA GOSZCZYŃSKIEGO Dom
przy ul. Goszczyńskiego 14, został wybudowany w 1954r. po przymusowym
wykwaterowaniu sióstr z budynku szpitala.
Zamieszkały tu przede
wszystkim siostry pracujące w szpitalu. W domu sióstr założono
kaplicę pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela. Dom sióstr
początkowo stanowiła suterena, parter i drugie piętro. Pierwsze piętro
zajmował właściciel posesji. Poza pracą w Szpitalu Mokotowskim siostry
pracowały również w klinice Położniczo-Ginekologicznej przy ul.
Goszczyńskiego 26 i służyły pomocą ambulatoryjną chorym w ich
mieszkaniach. Po masowych zwolnieniach sióstr z pracy szpitalu w
lipcu 1964 roku, siostry podjęły pracę w Szpitalu dla Psychicznie i
Nerwowo chorych w Drewnicy pod Warszawą. Obecnie siostry tego domu
pracują w szpitalu i w przychodniach jako pielęgniarki. |
|
WARSZAWA KRASICKIEGO Dom przy ul Krasickiego 43 został zakupiony przez siostry w roku 1960.
Mieszkała
w nim wówczas właścicielka a część pomieszczeń wynajmowali
lokatorzy. Właścicielką była starsza, samotna wdowa, potrzebująca
opieki. Siostry opiekowały się nią do końca życia. W roku 1964
wprowadziły się do domu kolejne siostry wysiedlone ze szpitala przez
władze państwowe. Poza pracą w szpitalu siostry z tej
placówki podejmują posługę w parafii Matki Bożej Anielskiej.
Obecnie siostry pracują w szpitalu, w Domu Opieki Społecznej, w parafii
oraz świadczą ambulatoryjną pomoc chorym na terenie Mokotowa.
dalej >> |