Wspólnota Apostolska św. Elżbiety w Warszawie
Myślą
przewodnią apostolatu są słowa św. Elżbiety Węgierskiej: „Musimy
innych uszczęśliwiać” . Uszczęśliwianie innych to apostołowanie
dobrym słowem, uśmiechem, życzliwym spojrzeniem, radą, modlitwą.
Członkowie żyjąc duchem Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, pragną
pełniej przeżywać swoje chrześcijańskie powołanie. Dają temu
świadectwo, poprzez dzieła czynnej miłości bliźniego w swojej rodzinie,
w sąsiedztwie, wśród znajomych, w środowisku swojej pracy.
Troską otaczają ludzi będących w potrzebie materialnej, rodziny
wielodzietne i samotne matki oraz osoby zaniedbane duchowo i moralnie.
Do
Wspólnoty może należeć każdy, kto nie pozostaje obojętny na
trudną sytuację ludzi ubogich, chorych, cierpiących niedostatek;
który czuje się powołany by w duchu św. Elżbiety nieść pomoc,
odpowiadając całym sercem na Słowo Boże: „wszystko co
uczyniliście jednemu z braci moich najmniejszych Mnieście
uczynili” (Mt 25,40)
Włączenie
do Wspólnoty poprzedzone jest okresem próbnym,
który trwa zazwyczaj jeden rok. Po upływie tego czasu, można
złożyć przyrzeczenia oddania się do dyspozycji Wspólnoty wg
Statutów Wspólnoty Apostolstwa św. Elżbiety.
Spotkania
formacyjne odbywają się w trzecią niedzielę każdego miesiąca w Domu Sióstr
Elżbietanek przy ul. Krasickiego 43 w Warszawie. W ramach formacji
członkowie wspólnoty wyjeżdżają również na rekolekcje
zamknięte do domu rekolekcyjnego w Zalesiu Górnym oraz biorą
udział w pielgrzymkach do miejsc związanych z duchowością Zgromadzenia
Sióstr św. Elżbiety tj. Wartburg, Eisenach w Niemczech oraz Nysy
kolebki Zgromadzenia.
Członkowie
Wspólnoty Apostolskiej angażują się w wolontariat odwiedzając
chorych, samotnych w ich domach oraz otaczając ich swoją modlitwą. W
dzisiejszym zmaterializowanym świecie można przechodzić obojętnie obok
drugiego człowieka, w którym mieszka Chrystus. My nie chcemy Go
ominąć-nie chcemy nikogo ominąć obojętnie.
Wszystkich,
którym bliski jest charyzmat elżbietańskiej służby najbardziej
potrzebującemu człowiekowi zapraszamy do włączenia się w piękne dzieło
uszczęśliwiania innych.
„Niechaj duch Twój o św. Elżbieto żyje nadal w sercach naszych”