80 - LECIE WARSZAWSKIEJ PROWINCJI ZGROMADZENIA SIÓSTR ŚW. ELŻBIETY

„Tu się wszystko zaczęło…” – te słowa szczególnie mocno wybrzmiały 19 września 2026 roku w kaplicy Szpitala św. Elżbiety przy ul. Goszczyńskiego w Warszawie. To właśnie tutaj Siostry św. Elżbiety zgromadziły się na uroczystej Eucharystii, aby dziękować Bogu za 80 lat istnienia Prowincji Warszawskiej. Było to spotkanie pokoleń, miejsc i doświadczeń, a przede wszystkim spotkanie ludzi połączonych wdzięcznością za historię, którą przez osiem dekad tworzyły kolejne pokolenia sióstr.

Kaplica Szpitala św. Elżbiety nie jest przypadkowym miejscem jubileuszowego dziękczynienia. To przestrzeń szczególnie związana z historią Prowincji Warszawskiej. To tutaj przez lata siostry podejmowały swoją codzienną posługę wśród chorych, tutaj rodziły się kolejne powołania i tutaj w 1947 roku odbyły się pierwsze obłóczyny jedenastu postulantek Prowincji Warszawskiej. Obecność sióstr w Warszawie rozpoczęła się jeszcze przed erygowaniem Prowincji. W 1922 roku elżbietanki rozpoczęły posługę w Szpitalu św. Antoniego przy ul. Topiel. Po wojnie, 13 stycznia 1946 roku, powstała Prowincja Warszawska, rozpoczynając nowy rozdział swojej historii w powojennej rzeczywistości stolicy. Po osiemdziesięciu latach siostry powróciły w to miejsce, aby powiedzieć Bogu: dziękujemy za to, co było, za to, co jest, i za to, co dopiero przed nami.

Centralnym wydarzeniem jubileuszowych obchodów była uroczysta Eucharystia, której przewodniczył ks. bp Andrzej Dziuba. Przy ołtarzu stanęli również zaprzyjaźnieni i współpracujący ze Zgromadzeniem kapłani. W jubileuszowym dziękczynieniu uczestniczyły siostry Prowincji Warszawskiej, a także przedstawicielki Zgromadzenia przybyłe z różnych stron świata. Obecne były Radne Generalne – s. M. Patrycja Sobinek i s. M. Katarzyna Mróz, a także siostry posługujące poza granicami Polski: s. Prowincjalna Alicja… z Brazylii oraz siostry posługujące we Włoszech, w Rosji i na Ukrainie. Ich obecność była pięknym znakiem jedności Zgromadzenia i przypomnieniem, że misja powierzona św. Elżbiecie i siostrom elżbietankom nie zna granic. Obecni byli również członkowie Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety, którzy włączają się w realizację charyzmatu i misji Zgromadzenia, poprzez pomoc jakiej udzielają najbardziej potrzebującym. Ta sama troska o człowieka, ta sama gotowość do służby i ta sama miłość Boga prowadzą siostry w różnych częściach świata. W uroczystości uczestniczyli również przedstawiciele LUX MED Szpitala św. Elżbiety, który dziś działa w historycznym miejscu związanym z posługą sióstr.

Jubileusz był przede wszystkim czasem wdzięczności za wszystkie siostry, które przez minione osiemdziesiąt lat oddawały swoje życie Bogu i człowiekowi. Za te, które pielęgnowały chorych. Za te, które wychowywały dzieci i młodzież. Za te, które podejmowały pracę apostolską i katechetyczną. Za te, które służyły ubogim i potrzebującym. Za te, które posługiwały w kurii biskupów warszawskich. Za te, których misja była widoczna, i za te, których cicha, ukryta modlitwa podtrzymywała wspólnotę. Każda z nich pozostawiła cząstkę siebie w historii Prowincji. Dlatego osiemdziesięciolecie jest nie tylko rocznicą. Jest dziedzictwem.

Świat, w którym dzisiaj żyjemy, bardzo różni się od tego, który znały pierwsze siostry Prowincji Warszawskiej. Zmieniają się potrzeby, miejsca i sposoby posługi. Nie zmienia się jednak człowiek, który potrzebuje miłości, obecności, nadziei i Boga. Dlatego jubileusz jest także pytaniem o przyszłość: jak dzisiaj realizować misję, którą otrzymałyśmy? Do kogo jesteśmy posłane? Gdzie współczesny człowiek szczególnie potrzebuje elżbietańskiej obecności? Niech więc 80-lecie Prowincji Warszawskiej nie będzie jedynie wspominaniem tego, co minęło. Niech będzie nowym impulsem do wierności i odwagi. Historia trwa. Misja trwa. A kolejne karty tej historii są jeszcze przed nami.